Mikrotropia – ćwiczyć czy nie ćwiczyć?

mikrotropiaDziś artykuł chyba bardziej dla specjalistów, ale być może poszerzy też wiedzę pacjentów i rodziców.

Mikrotropia – pojęcie wprowadzone do strabologii w 1966r. przez Langa­ oznacza jednostronny zez jawny o kącie mniejszym niż 5° oraz ze zredukowanym widzeniem obuocznym.

Mikrotropia charakteryzuje się tym, że jest:

  • nieodwracalna
  • najczęściej jednostronna
  • z amblyopią oka odchylającego się
  • często z fiksacją ekscentryczną
  • często z anizometropią
  • najczęściej mikroezotropią (ustawieniem oka w zezie zbieżnym)
  • dziedziczna
  • z wczesnym początkiem
  • powodowana czynnikami sensorycznymi
  • często z nieprawidłową korespondencją siatkówkową (ARC)
  • czasami „połączona” z heteroforią (zezem ukrytym)

Najczęściej mikrotropia występuje z brakiem pełnego widzenia obuocznego: pacjent ma fuzję, ale stereopsji nie lub stereopsja jest tylko w bardzo prostych testach. Pacjenci z takim typem zeza zgłaszają się na ćwiczenia zakresu fuzji i widzenia obuocznego – jednak wytworzenie tego jest niemożliwe. Dlatego bardzo istotne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki, aby móc rozpoznać tę postać zeza.

Badanie powinno obejmować :

  • refrakcję
  • ostrość wzroku
  • testy stereopsji
  • cover­test
  • badanie fiksacji
  • test pryzmatyczny 4Dpryzm
  • badanie korespondencji siatkówkowej

Bardzo istotnym badaniem jest badanie korespondencji siatkówkowej. Jeśli występuje ARC należy różnicować harmonijną i nieharmonijną jej postać. Jeżeli mamy do czynienia z ARC harmonijną, z kątem subiektywnym równym 0°, bez objawów astenopijnych, to najlepszym postępowaniem jest brak postępowania. Pacjent powinien być pod kontrolą strabologa lub ortoptysty, ale nie prowadzimy ćwiczeń, by nie zaburzyć wytworzonych mechanizmów przystosowawczych i nie spowodować widzenia podwójnego.

Inaczej jest w ARC nieharmonijnej. Najczęściej pacjent zgłasza skargi na problemy z czytaniem, drganie obrazu. Jeżeli stanowi to problem dla pacjenta należy zastosować ćwiczenia fuzji, ewentualnie dobrać pryzmaty, które wyrównają motoryczną część zaburzenia. Wymaga to oczywiście stałej kontroli strabologicznej i ortoptycznej, monitorowanie zmian, dostosowanie ćwiczeń i okularów do aktualnej sytuacji.

Nie ma innego leczenia mikrotropii. Nie stosuje się zabiegów chirurgicznych, gdyż kąt zeza jest zbyt mały, a zmiana ustawienia oczu może spowodować powstanie uporczywego dwojenia. Najważniejsze jest przeprowadzenie dokładnych badań, które pozwolą zaplanować dalsze postępowanie.

Tym krótkim artykułem rozpoczynamy cykl o poszczególnych typach zezów. Postaramy się przedstawić diagnostykę i leczenie, zgodne z najnowszymi metodami. Zapraszamy do lektury!